Airwaves: Miðvikudagur
Fyrsti í Airwaves var í gær. Merki þess var víða að sjá út daginn: tískumógúlar í loðfeldum drekkandi bjór kl. 2 að degi til, hávær tónlist streymandi úr hverjum bíl á Laugaveginum og allir sjálflýsandi vegna gula neonbandsins sem er aðgangsmiði að hátíðinni þetta árið.
Það var því kominn ágætis spenningur í Rjómverja þegar stefnan var tekin á tónleika fyrsta kvöldsins. Úr nógu var að velja og gæddi Rjóminn sér m.a. á raftónum, hipphopptöktum og sveittu indírokki.
Fyrst var stefnan tekin á hljómsveitina Útidúr. Þegar inn á Grand Rokk var komið var hver krókur og kimi ansi vel stappaður af fólki og svitafnyk. Orðið um nýjustu vonarstjörnu íslensks indírokks hafði greinilega spurts út. Þrátt fyrir að vera 12 manna band, þá náði Útidúr að kalla fram þau áhrif að hér væri ein heild að spila saman. Með áhrifum úr hinum og þessum áttum framreiddi Útidúr hvern slagarann á fætur öðrum og skildi fólk eftir raulandi skemmtilegar laglínur á borð við ‘You should not lie when you’re talking on the telephone!’. Það er óhætt að segja að söngkonan, Rakel, hafi skyggt á hina tvo raulandi frontmennina með skemmtilegri sviðsframkomu og dásamlegum söng. Settið var þó full stutt, því öllu var kippt úr sambandi þegar sveitin var fyrst að komast almennilega á flug.
Jonas Pettersson, eða Juvelen eins og hann kallar sig, var e.t.v. stærsta nafn miðvikudagsins á Airwaves. Hann mætti með eitt stk. vel spilandi band til að bakka sig upp og svarta söng- og dansdívu. Þarna virtist þó bara vera á ferðinni sænskur hnakki að spila tónlist sem við höfum öll heyrt áður. Hljómurinn var flottur en lagasmíðarnar lítið áhugaverðar. Og flottasta lag kappans var víst einhverskonar ‘installation’. Það má vel vera að einfalt rafpoppið hafi hrifið einhvern, en það þarf meira til að heilla Rjómann upp úr skónum.
Haldið var á Jacobsen að sjá raftónlistarmanninn Ruxpin leika þar í annað sinn á stuttum tíma. Síðast var það á Réttum þar sem hann lék lög af nýjustu plötu sinni, Where Do We Float From Here, í töluvert taktþyngri og bassadrifnari útgáfu. Það sama var uppi á teningunum nú en mætingin þó mun betri núna og voru gestir óhræddir við að stíga nokkur dansspor. Það er þó sjaldnast mikil upplifun að sjá raftónlistarmenn standa á bakvið tölvu og fikta í músinni og midi-borði. Tónlistin var virkilega flott en framkoman hálf dapurleg.
Norsku sveitina 22 virðist vera ómögulegt að hafa upp á í gegnum Google. Það var því ekki annað að gera en að trúa Airwaves-bæklingnum, sem sagði bandið vera svona þokkaleg gott dót, og mæta á svæðið. Fjórmenningarnir sem skipa sveitina komu á sviðið stundvíslega, klæddir samstæðum búningum hver í sínum lit og málaðir í kringum augun. Tónlistin lofaði nokkuð góðu fyrstu mínúturnar eða þar til að söngvarinn fór að munda míkrafóninn. Þá fór bandið að þræða ansi kunnulega stíga indírokksins og féll í þá gryfju að verða hreinlega bakgrunnstónlist við drukknar samræður tónleikagesta. Þetta má segja um framkomu bandsins í heild: 22 áttu skuggalega flotta spretti en þeir voru allir ósungnir – eitthvað ósamræmi á milli hljóðfæraleikara og söngvara? Sviðsframkoman var ansi hressileg og virtust frændur okkar norðmenn vera að skemmta sér stórvel.
Næst var haldið á Nasa þar sem Kimono spiluðu fyrir ágætlega troðnu húsi. Óhætt er að segja að sveitin hafi átt kvöldið með gallalausri sviðsframkomu og frábærri tónlist sinni og virtust gestir Nasa vera Rjómanum sammála í þetta sinn. Klárlega bestu tónleikar miðvikudagsins!
Sudden Weather Change voru næstir á svið. Myndarlegir að vanda spiluðu þeir fjöruga tónlist sína með miklum tilþrifum, en það verður að segjast að þeir hafa oft verið mun betri. Hvort það var Airwaves-stressinu að kenna eða einhverju allt öðru þá voru þeir ekki eins sjarmerandi og þeir eiga til. Ef till vill eru Sudden Weather Change bara komnir með of háan standard hjá Rjómverjum! Þeir sem sáu Sudden í fyrsta sinn þetta kvöld hafa þá örugglega ekki verið sviknir af kröftugri framkomunni og glymjandi gítarnum.
Á leiðinni heim var komið við á Batteríinu þar sem Addi Introbeats og co. léku nokkur lög. Hluti af landsliði íslenskra rímnasmiða var mættur: liðsmenn Forgotten Lores og fleiri. Introbeats stóð fyrir aftan og studdi sína menn: fleygði fram töktum, tónum og sömplum af mikilli snilli. Ekki beint það sem Rjóminn hlýðir á dags daglega en samt sem áður ágætis skemmtun.
Á heildina litið var þetta hin fínasta byrjun á massífri Airwaves-helgi. Nú er bara að veðrið verði gott næstu daga, rétt eins og skapið, og þá ætti hátíðin að verða ansi skemmtileg!
-Guðmundur Vestmann & Hildur Maral Hamíðsdóttir
Myndir: Ernir Eyjólfsson (c)
Engar tengdar færslur.
Nýlegar Athugasemdir