Sækadelískur Bowie
Ég hef alltaf haft lúmskt gaman af tónlist David Bowie. Hann er með eina allra glæsilegustu söngröddina í poppinu og hefur náð að endurnýja tónlist sína reglulega , með misjöfnum árangri þó, þau tæpu 40 ár sem nú spanna tónlistarferil hans. Svo er hann líka bara svo asskoti flottur karlinn.
Ég hef alltaf verið spenntastur fyrir tónlist Bowie frá fyrri hluta ferils hans, allt fram að því að hann fer að detta í kókaínþoku og glysgirni 80′s tónlistarinnar. Þessi fyrstu ár finnst mér sköpunargleðin mest og fróðlegt að fylgjast með tilraunum hans í leit að hans tónlistarlega sjálfi.
Bowie á nú alltaf að hafa verið iðinn við neysluna og herma kjaftasögurnar t.d. að hann muni enn ekki eftir að hafa tekið upp plötuna Man Who Sold The World. Hvort hann man eftir lögunum sem fylgja hér að neðan veit ég ekki en mig grunar þó að á sínum tíma hafi menn ekki verið mönnum nema þeir ætu einhvern ólyfjanum, væru þeir á annað borð að fikta við hið sækadelíska listform.
Hér eru tvö súr lög með rétt rúmlega tvítugum Bowie frá því sextíu og eitthvað:
David Bowie – Join The Gang
Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.
David Bowie – We Are Hungry Men
Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.
Tengdar færslur:
Nýlegar Athugasemdir