Rjóminn

Fyrir svona tveimur árum síðan var ég að flakka stefnulaust um Myspace að leita að einhverri áhugaverðri tónlist. Það reyndist á brattann að sækja þar til ég rak augun í myndina hér vinstra megin. Þarna var þessi laglegi jakkafataklæddi herramaður með Shadows-gítarinn sinn í sixties-stól og með eitthvað dautt dýr á höfðinu. Þetta hlyti að vera eitthvað svo frámunalega vitlaust að gaman væri að tékka á því. Kom þá uppúr kafinu að þetta er sænski hjartaknúsarinn Juni Järvi, og hann er bara alls ekki svo slæmur, heldur þvert á móti, pilturinn er með frambærilegri tónlistarmönnum Svíþjóðar í dag og ég er núna mesti aðdáandi hans.

Juni Järvi heitir réttu nafni Mikael Bengtsson og á þessum tíma hafði hann þegar gefið út eina breiðskífu sem hafði rúllað undir radarinn hjá flestum ef ekki öllum. Og þetta er alls ekki mynd af honum heldur vinkonu hans. Rjóminn leit í kaffi til Mikael og togaði meira upp úr honum, m.a. um myndina góðu:

„It’s a dear friend of mine who is a drag king-artist. She starred in the video to “The stars above Indian lake” from my first album too, and was also acting me on the press photos from the same album. I don’t know, I guess I like to mess with stereotypes in general and with gender stereotypes in particular. And I’ve always disliked the way bands and artists usually portraits themselves on posters, photos and covers. It was a way for me to do something different.“

Mikael hefur gjarnan verið líkt við angurværa poppara eins og landa sinn Jens Lekman, sem og Stephin Merrit forsprakka The Magnetic Fields. „Crooner“ er eina orðið sem mér dettur í hug þegar ég hlusta á tónlistina hans, textarnir eru vonlaust rómantískir, sumir dapurlegir en aðrir svo klikkæðislega hressir að stappar nærri ólíkindum.  Lagið sem fyrst greip athygli mína heitir „If we just want to“ og inniheldur mest grípandi (og einföldustu) bassalínu þessa áratugar, hristur, tambúrínu, mellótron, ukulele, banjó og ógrynni af fuglasöng:

Juni Järvi – If we just want to

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.

„The song is about two great days in my life. Things hadn’t been great for quite some time and then I had this walk with a very close friend of mine, moreover a very special person, on a beautiful spring day. And after that things started to change to the better. About a month later I celebrated my birthday. We had a picnic and went to the movies, it was a great day. So I just had to write a song about it.“

Eins og sönnum indie gaur sæmir þá rekur hann sína eigin útgáfu, Everlasting Records, og gefur plötur sínar út sjálfur. Núna nýverið kom svo út önnur platan hans, The Gospel as written and performed by Juni Järvi. Eins og áður segir er Mikael upptekinn af staðalímyndum og fékk vinkonu sína til að sitja fyrir á promo myndum og jafnvel leika sig í myndböndum, en núna er hann sjálfur í aðalhlutverki og skartar þar augnhárum sem eru svo löng að hægt væri að rispa sig á þeim ef maður sæi hann hinu megin við götuna. En þrátt fyrir alltumlykjandi rómantíkina núna þá á hann sér dimma og drungalega fortíð.

„I’ve always liked to sing a lot. Not on stage or in a choir or such. But I’ve been singing to myself a lot sice I was a kid. In the showers, when I’m out walking, on the busses and subway. Everywhere and anytime really. But what actually inspired me to write songs was social injustice. I started out my music career as a punk. Then I moved on to metal, drifting to the more extreme part of it just to realize it is pop I’ve been doing all along! Just in different forms, with different frames. But the melodies have always been there. I refer to much music as pop even though I guess a lot of people would label it as Hip-hop, Rock, Metal or folk music.

Spurður að því í hvaða hljómsveitum hann var, og hvort maður ætti að þekkja þær, svarar hann:

„I’m pretty confident that at least 3 or 4 people remeber those bands.. No, it was… how should I put it.. a brief period of my musical history. Anyway the punk band was called Sladd and the doom metal band was called Amalthea.

But it wasn’t just punk and metal really.. I also managed to play some swedish folk music (on violin I might add) and classical guitar too. And since I realised that pop was the love of my life I’ve done pop music in a lot of different constellations. I used to do bit-music on the gameboy and commodore 64, power-pop in a great band called Sisu, a few DnB songs and even some euro-techno too.“

Það mætti færa rök fyrir því að Mikael sé fjölhæfur tónlistarmaður. Á nýju plötunni fær hann ennfremur aðstoð frá öðrum málsmetandi tónlistarmönnum, s.s. Anniku Norlin úr Hello Saferide, og Markus Krunegård.

Juni Järvi – (I love it when you call me) Baby (… með Anniku Norlin)

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.

„There are some artists who can write and sing the word baby with such grace but still with a hint of nonchalance. Then we have the rest and unfortunately they outnumber the other with 99 to 1. Still I wanted to write a song singing the word baby without sounding noramtive and dull. So it suddenly occurred to me that I could write a song about how good it feels when someone I like calls me baby!!

Annika and me have friends in common but we had never met before. I simply sent Annika a mail on facebook and a few weeks after that we had recorded one of the finest pop duets of 2010.“

Nýja platan barst mér í pósti fyrir stuttu og óhætt er að mæla með henni, mér dettur stundum í hug Nick Cave eða Frank Sinatra, auk Jens Lekman og Stephin Merrit. Sum lögin virðast eiga heima á kokteilbar í Hawaii, önnur eru full vonleysis með einmana píanó sem undirleik og eitt lagið myndi sóma sér vel á prógramminu hjá The Pogues nema hvað textinn gerist í Helsinki. Því meira sem ég hlusta á plötuna því gáttaðri verð ég á vönduðum en einföldum útsetningunum, og bara öllu þessu skammlausa og skemmtilega poppi. Tékkum á einu lagi í viðbót, sem er ekki jólalag þótt svo gæti hljómað í fyrstu.

Juni Järvi – Walk right into the fire

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.

„This song is inspired by a auto biography about the women who started the Fogelstad citizen school for women. It was back when women had no right to vote in Sweden. But these women went their own way. It’s a song about love and the will to fight for what you believe in.“

Kíkjum svo á bullandi-kraumandi-sizzlandi heitt myndband við lagið „Looking at you is like looking at the sun“, þar sem vinkona hans í draginu leikur ástfanginn skipstjóra á stuttbuxum af miklu listfengi. Svo er bara að halla sér aftur í sólstólnum, súpa á sangria og láta sólina baka sig!

Heimasíða Juni Järvi | Á Facebook

Tengdar færslur:

1. Ofskynjanir á þjóðveginum : Lights On The Highway hyggur á útgáfu þann 11.júní n.k.
2. Skandinavísk miðvikudagsblanda
3. Nóra – Plötuútgáfa og Partý!
4. Íransk-sænskir tónar
5. Nýtt erlent