Sannleikurinn um Bitter Sweet Symphony
Eflaust vita flestir tónlistarspekingar söguna af tilurð lagsins “Bitter Sweet Symphony” með hljómsveitinni Verve og lagaflækjurnar, deilurnar og dómsmálið sem sveitin stóð í við Rolling Stones út af því. Fyrir þá sem ekki vita þá skal sagan rakin hér í stuttu máli.
Árið 1966 kom út platan The Rolling Stones Songbook með The Andrew Oldham Orchestra en á henni mátti finna útsetningar af nokkrum þekktum Rolling Stones lögum fyrir sinfóníuhljómsveit. Á þessari ágætu plötu, sem í ljósi sögunnar verður að teljast alger gullmoli, er m.a. að finna lagið “The Last Time” sem Stones höfðu gefið út og gert vinsælt árið áður. Úr þessi lagi, í flutningi og útsetningu The Andrew Oldham Orchestra, sömdu Richard Ashcroft og félagar í Verve um að fá að nota, það sem þeir töldu vera “stuttan hljóðbút”, sem undirstöðu í lag sem seinna kom til með að heita “Bitter Sweet Symphony”.
Þarna liggur einmitt hundurinn grafinn. Skilningur Verve á því hvað kalla má “stuttan hljóðbút” er klárlega ekki sá sami og annara og ætti ekki að vefjast fyrir neinum sem heyra vill að túlkun þeirra á þessu hugtaki er afar frjálsleg. Eftir að hafa heyrt “Bitter Sweet Symphony” þegar það kom út um sumarið 1997 fóru ABKCO Records, fyritæki Allen Klein sem á höfundaréttinn af efni Stones frá fyrstu árum sveitarinnar, í mál við Verve og útgáfufélag þeirra. Það skyldi engan undra að samkomulag náðist í málinu, þar sem höfundarétturinn var dæmdur ABKCO Records og þeim félugum Jagger og Richards sem sömdu upphaflega lagið, enda ljóst að “Bitter Sweet Symphony” var lítið annað en endurgerð af Andrew Oldham útgáfunni með trip-hop takti og texta eftir Ashcroft.
Nú er komið að þér, lesandi góður, að dæma sjálfur um í þessu máli. Hvort kom nú á undan, hænan eða eggið? Hvað finnst þér?
The Verve – Bitter Sweet Symphony
Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.
The Andrew Oldham Orchestra – The Last Time
Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.
Hin ágæta sveit Pink Floyd fór á sínum tíma í gegnum nokkur skeið og er það mat þess sem hér skrifar að það skemmtilegasta var sækadelíska skeiðið þegar Syd Barrett leiddi sveitina. Frá þessu tímabili eru þónokkrar smáskífur, breiðskífan Piper at the Gates of Dawn (1967) og hluti A Saucerful of Secrets (1968). Einnig eru til nokkur óútgefin lög frá tímabilinu, sem með tíð og tíma hafa ratað á hina ýmsu bútlega. Þar á meðal eru tvö afar súr lög eftir Syd Barrett sem tekin voru upp haustið 1967, á sama tíma og nokkur lög sem enduðu á Saucerful og smáskífum, og voru líkast til seinustu lögin sem Barrett samdi áður en hann yfirgaf sveitina til að einbeita sér að geðveiki sinni.
Hin frábæra og á tíðum angurværa sveit Tindersticks sendir frá sér í febrúar frá sér sína 8. skífu (ef sándtrökk, tónleikaskífur og safnplötur eru frátaldar). Platan mun heita Falling Down a Mountain og kemur í kjölfarið á The Hungry Saw sem út kom í fyrra, sú skífa var reyndar með því slakara sem Tindersticks hafa framreitt fyrir áheyrendur en vonast má til að útkoman verði betri nú. Sveitin spilaði eins og flestir muna hér á landi í fyrrhaust og þóttu þeir tónleikar magnþrungir og vonandi að það skili sér á skífunni nýju. Eitt lag hefur verið gert opinbert af gripnum, veskú:
Sá orðrómur hefur heyrst endrum og eins á síðustu tíu árum að stórindísveitin Pavement kunni að taka upp þráðinn á nýju. Fæstir hafa nú lagt mikla trú í slíkar sögusagnir enda voru stofnendur sveitarinnar, Stephen “SM” Malkmus og Scott “Spiral Stairs” Kannberg, víst langt frá því bestu vinir undir lok ferils hennar. Báðir hafa svo verið að dunda sér við annað síðan; Malkmus gefið út fjórar plötur ásamt The Jicks og á tímabili starfrækti Kannberg hljómsveitina Preston School of Industry og er nú að gefa út sólóskífu í október.
Á tónleikaröð þessari koma fram þekktir íslenskir tónlistarmenn og flytja eigin hljómplötur í heild sinni. Það var hljómsveitin Ensími sem reið á vaðið og lék plötuna Kafbátamúsik fyrir troðfullu húsi þann 11.júní síðastliðinn. Tónleikaröðin er samstarfsverkefni Reykjavík Grapevine og Rafskinnu.
hefur. “Be Thankful For What You Got” kom út á samnefndri plötu árið 1974 og hefur verið þakið af hinum ýmsu tónlistarmönnum, t.d. tók Arhtur Lee lagið upp með sveit sinni Love á Reel To Real (1974), Massive Attack tækluðu lagið á frumburði sínum, Blue Lines (1991), Yo La Tengo sungu það með sínu nefi á Little Honda EP (1998) og nú síðast árið 2004 byggði Ludacris lag sitt “Diamond In The Back” á smelli DeVaughn (þó hann hafi reyndar snúið boðskap lagsins á haus).
Já, það ku vera býsnin öll af óútgefnum Elliott Smith lögum til – eða svo segja sögusagnir að minnsta kosti. Hvenær við pöpullinn fáum svo að heyra herlegheitin er ekki gott að segja, en vonandi verða þessi lög einhvern tímann gefinn út með viðhöfn. Eitt lag poppaði þó upp nýlega og heitir stykkið “Grand Mal”, þessi lagatitill var víst upphaflegt vinnuheiti plötunnar XO (1998) svo líklega er lagið afgangslag frá þeim tíma.
Recent Comments