Halleluhwah
Það er eitthvað nær guðdómlegt við stöðugan trommuáslátt Jaki Liebezeit í Can laginu “Halleluhwah” sem ásamt Holger Czukay á bassa myndar eitt magnaðasta grúv rokksögunnar. Yfir þetta hræra aðrir meðlimir Can saman súpu af teip-lúppum og gítarspuna sem er svo kryddað með röfli Damo Suzuki svo úr verður hinn stórkostlegasti krautrokkgrautur.
“Halleluhwah” kom út á hinni frábæru Tago Mago árið 1971 og tók upp heila hlið á þessari tvöföldu plötu, enda rúmar 18 og hálf mínúta á lengd. Lagið er þó langt í frá langdregið og mætti þess vegna vera þrefalt lengra mín vegna! Rifjum upp snilldina…
Can – Halleluhwah
Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.
Ég er alltaf að grúska og grafa upp eitthvað gamalt og gleymt tónlistarkyns. Þetta er svona áhugamál innan áhugamáls. Sumt er furðulegt, annað funky as hell. Sumt er hreinlega stórskrítið og annað hreint út sagt gargandi snilld. Yfirleitt er þessi tónlist, sem kemur frá öllum heimshornum, frá hinu svokallaða ’60 tímabili en það þykir mér algert gullaldartímabil í tónlist.
Á dögunum kom út platan Beak> með hljómsveit sem einnig nefnir sig Beak>. Sú sveit kemur frá Bristol í Bretlandi en trommari sveitarinnar, Geoff Barrow, er einmitt drifkrafturinn á bak við eina þekktustu sveit þeirrar borgar, Portishead. Beak> var stofnuð í upphafi þessa árs af Barrow og tveimur félögum hans, Billy Fuller og Matt Williams, og sömdu og tóku upp frumburð sinn á tólf dögum. Tónlistin er undir miklum krautrokk áhrifum (með smá tilraunamennsku og sækadelíu í bland) en þau áhrif mátti einnig greina á hinni frábæru Third sem Portishead gaf út í fyrra. Beak> gengur þó mun lengra í átt til áhrifavaldanna og ætti músíkin að höfða sérstaklega til þeirra sem gaman hafa af Faust, Neu!, Can og fleiri öðlings krautrokkurum … tékkum á tveimur tóndæmum:
Nýlegar Athugasemdir